Demmink Vrijpleiten of Veroordelen

October 13, 2012
By

Pedofielen herkennen wij niet aan hun uiterlijk, zoveel moge duidelijk zijn. Enkele weken geleden zag ik op twitter de naam Joris Demmink voorbijschieten. Dus ik vroeg op twitter wat er aan de hand was. Nou, was dat even schrikken. Ik ben persoonlijk de dupe geweest van hetzes tegen mijn persoon (ik heb op twitter bijvoorbeeld doodsbedreigingen en allerlei beschuldigingen naar mijn hoofd geslingerd gekregen), dus ik ben niet zo snel geneigd om de massa te geloven, vooral niet als het gaat om iemand die een zeer belangrijke positie bekleedt. Maar hoe meer ik mij met de zaak ging bezighouden, des te dieper ik in het moeras van akeligheid wegzakte.

Er gonsde (en nog steeds) maar een gedachte: waarom slaat Demmink niet keihard terug, waarom laat hij een boek van bijna 400 pagina’s verschijnen. Denkt hij dat als hij er aandacht aan besteed dat er een sneeuwbal-effect wordt gecreëerd? Is hij bang voor de gevolgen van een ban op het boek? Ik distantieer mij van vele complottheorieën (ik weet geen ander woord ervoor, alhoewel sommigen wel eens waar kunnen blijken) die onderzoeksjournalist Micha Kat en nog enkelen op diverse websites publiceren. Maar er zitten soms pareltjes tussen. Zoals het oude Engelse gezegde luidt, “Even a broken clock is right twice a day”.

Ik waardeer Micha Kat om zijn doorzettingsvermogen, en hij zal wel meer weten dan de doorsnee Nederlander, ook inzake andere  zaken die het daglicht niet verdagen kunnen. Maar ik weet er niet genoeg van om de merites daarvan af te wegen. Ik heb het onderstaande dus ook gebaseerd op puur inhoudelijke en verifieerbare bronnen.

Vraag 1: Waarom lijkt het zo dat pedofielen al decennia hun gang kunnen gaan in Nederland?

Vraag 2:  Heeft Peter R. De Vries echt alles uitgezocht?

Vraag 3: Wie heeft gelekt inzake Zaak Pedo’s (Het Parool 2007)? _______________________________________________________________

Vraag 1: Waarom lijkt het zo dat pedofielen al decennia hun gang kunnen gaan in Nederland?

De verdenkingen tegen Demmink kwamen in de stoomversnelling omdat de Amerikaanse Senaat zich ermee bezig ging houden (zie hier verslag van hoorzitting in Washington, DC). En een week geleden kwam het AD met een artikel van Koen Voskuil met de kop, “Justitiebaas had contact met pooier van jongetjes“. Ook het Katholiek Nieuwsblad besteedde aandacht hieraan. Het leek alsof de deksel van een doofpot werd opgetild.

De geheel aan Demmink affaire gewijde website www.demminkdoofpot.nl is behoorlijk feitelijk onderbouwd. Sommige zaken aldaar beschreven wil ik niet nader op ingaan (omdat ik er geen kennis van heb, en/of die niet direct met deze zaak te maken hebben), maar de bronnen die zij hanteren zijn gewoonweg goed. De website heeft een uitgebreide feitenoverzicht, en vanzelfsprekend speelt Joris Demmink daar een grote rol. Er zijn indirecte maar ook directe aantijgingen (bewijzen zal ik het vanwege de juridische lading niet noemen) jegens Demmink.

Er zijn veel meer vragen dan antwoorden. Een van de meest sinistere aantijgingen jegens Demmink is dat hij maar één van de vele hooggeplaatste pedofielen in Nederland is en dat hem het hand boven het hoofd gehouden wordt door andere hooggeplaatsten. Wie die anderen zijn laat ik aan onderzoekers over, maar het is wel belangrijk om op te merken dat Demmink al decennia wordt beschuldigd van het instandhouden en laten floreren van de pedofielen-circuit in Nederland. Maar eerst een beetje achtergrond.

WAARSCHUWING: de rillingen zullen over uw rug lopen.

De Duitse krant, Die Welt, schrijft over een luguber kinderporno-netwerk waar diverse mensenhandelaren cq pedofielen gewoon hun gang konden gaan in Nederland. Zo werd er geschreven over een onderzoek waarvan de Nederlandse rechercheurs hun Duitse collega’s vertelden dat zij een onderzoek naar een kindermoord moesten stoppen.  De Amsterdamse agent adviseert de Duitse om zich niet met de zaak te bemoeien, en dat die desbetreffende zaak onder een ongelukkige gesternte staat.

Die Berliner Ermittler konnten allerdings nach eigenen Aussagen noch keine Beweise dafür finden, dass das Kind entführt worden ist. Die niederländische Polizei schon. Ein hochrangiger Ermittler traf sich mit uns vor drei Jahren in Amsterdam und erklärte, dass Manuel Schadwald in Bordellen in Rotterdam und Amsterdam missbraucht worden sei. “Das wussten wir. Doch die Ermittlungen wurden 1995 gestoppt.” Tatsächlich erfuhren wir von Berliner Kriminalbeamten, dass sie von ihren niederländischen Kollegen einen Hinweise erhalten hatten, dass die Suche nach Schadwald zu nichts führen würde. “Ich musste unterschreiben, nichts mehr über den Fall zu sagen. Lasst die Finger von dieser Sache!”, riet der Amsterdamer Beamte freundschaftlich. Und dann fügte er jenen Satz zu, der betroffen macht: “Der Fall Schadwald steht unter keinem guten Stern.”

In  diezelfde artikel beschrijven de verslaggevers ook hun ontmoeting in Amsterdam met sociaal werkster Gina Pardaens die een kinderporno beerput had ontdekt en die hen vertelde dat ze met de dood werd bedreigd. En warempel, een paar dagen later rijd mevrouw Pardaens per ongeluk tegen een paal aan. Zij was niet de enige dode in de marge van de zaak Dutroux, pedofielen en kindermoordenaars. Zo schrijft de NOS op 3 maart 2003:

Potentiële getuigen in de zaak-Dutroux sterven op vreemde wijze. Een politie-informant met banden in de onderwereld van Charleroi, José Steppe, vertelt een journalist dat hij explosieve informatie heeft over Dutroux. Twee dagen voor hun ontmoeting wordt Steppe dood aangetroffen. Vergiftigd, denken familieleden.

Een tweede mogelijke getuige, Jean Paul Tamino, had contacten in de prostitutie. Hij werd door de politie van Charleroi gedagvaard. Dezelfde dag bleek Tamino spoorloos. Later werd zijn voet uit een kanaal gevist.

Sociaal werkster Gina Pardaens werkte met misbruikte kinderen. Pedofielen bedreigden haar. Nadat ze dat meldde aan de politie, kwam ze in een onopgehelderd verkeersongeval om het leven. 

François Reyskens vertelde aan een vriend dat hij Mélissa levend gezien had in Nederland. Voordat hij zijn verhaal aan de politie kon vertellen werd zijn lichaam onder een trein gevonden. In totaal zijn zo’n twintig mogelijke getuigen in de zaak-Dutroux in mysterieuze omstandigheden om het leven gekomen.

De mensen die een complot hierin zien, dat gesmeed en samengezworen moet zijn door machtige figuren, worden gekscherend en zelfs ridiculiserend aluhoedjes genoemd… complotdenkers, conspiracy-theorists. Maar u en ik kunnen niet zomaar even 20 doden tevoorschijn toveren. Willen wij niet toegeven dat er misdaad bestaat en dat er corrupte ambtenaren en regeringslieden hebben bestaan? Kan het niet zo zijn dat een hoge ambtenaar daadwerkelijk pedofiel is? Onder de 30.000+ pedofielen in Europa (zoals gesteld door het hoofd van Interpol in 1995) die zich bevinden bij Europese organisaties en publicaties, kunnen er geen bij justitie zitten? Droomt u verder.

In April 1998 schrijft onderzoeksjournalist Nick Davies voor The Guardian een artikel over de grote schaal van het pedofielennetwerk in het Verenigd Koninkrijk. Opmerkelijk is wat ook Davies schrijft over de link naar Nederland, en de laksheid van de politie. Pas na aandringen en het verschijnen van een spraakmakende documentaire gaat de Nederlandse politie aan de slag:

Earlier last year, the Guardian revealed the international police hunt for two unidentified men who had made the “Bjorn tape”, a chilling video which recorded their relentless sexual assault on an adolescent Dutch boy who was carried in front of the camera, limp and hooded, before being strapped into a chair where he was defenceless against the indulgence of his two attackers. Following the story in the Guardian, which was linked to an ITV documentary, Dutch police traced Bjorn’s accent to an area in the north of Holland, where they combed through files of reported child abuse – and found him.

Davies vervolgt met een beschrijving van de absurde rechtsgang in Nederland:

It turned out that he had contacted the authorities a year earlier to complain that a Dutch man, whom he named, had been drugging and raping him since he was only three years old, most recently with the assistance of an English man. The Dutch man had been tried and – in the absence of the video – he had been acquitted. He had then sued Bjorn for making a malicious complaint against him. Bjorn had collapsed into mental illness and been given refuge in an orphanage.

Davies beschrijft later de wrede taferelen in Nederland waar een stelletje gewelddadige pedofielen, waaronder Warwick Spinks, kindertjes mishandelen en sexueel misbruiken. De geruchten doen de ronde dat Demmink deze geweldadige pedofielen kende. Ja, zegt u, maar er zijn toch wel degelijk pedofielen opgepakt in Nederland. Dus zo’n samenzwering zal het niet zijn. Tja, het kan ook zo zijn dat de grote haaien soms een paar kleine visjes gewoon naar het net loodsen. En soms worden dingen per ongeluk ontdekt. Het lijkt er daadwerkelijk op dat het onwil en niet onmacht van justitie was dat de (gewelddadige) pedofielen niet werden opgepakt.

Het waren niet alleen ambtenaren die zich verlekkerden aan kindertjes. En niet alleen justitie hotemetoten waren van de kinderliefde. Nee, de pedofielen (praktiserenden of niet-praktiserenden) waren brutaler dan ooit in de jaren 90 van de vorige eeuw. Er was zelfs een flinke lobby om de taboe rondom kinderliefde te verzachten. Zo schreef De Groene Amsterdammer in hun editie van 20 oktober 2006 een artikel genaamd, “Hoe Den Haag de pedo’s vertroetelde“:

Toch was het VVD-minister Frits Korthals Altes die al in 1985, net als de pnvd nu, voorstelde seks met jongeren vanaf twaalf jaar te legaliseren. Alleen als er sprake was van omkoping met geld of goederen, machtsmisbruik of misleiding zou er straf moeten volgen. Nederland zat midden in de discussie over kruisraketten en de liberale bewindsman had, zo vertelde hij triomfantelijk, zijn voorstel zonder enige discussie ‘tussen de 47ste en 48ste kruisraket’ door de ministerraad gekregen. In het land sloeg het wetsvoorstel in als een bom en Korthals Altes besloot het niet in te dienen bij het parlement. Dit tot groot verdriet van Herman Meijer, toen actief in de CPN en later voorzitter van GroenLinks. In het communistische dagblad De Waarheid reageerde hij in september 1985 op een commentaar in Trouw dat als strekking had dat er uit de samenleving geen signalen waren gekomen om de leeftijdsgrens te verlagen van zestien naar twaalf.

En als Meijer c.s. (gedeeltelijk) hun zin krijgen zijn de gevolgen desastreus. De Groene vervolgt even later:

Onderzoekster prof. dr. Jacqueline de Savornin Lohman sprak in EO’s Tijdsein van een ‘balans die was doorgeslagen richting vrijheid en behoeften van volwassenen’. ‘Dit gaat ten koste van de bescherming van kinderen. Het is voor een kind van twaalf niet gemakkelijk om naar de politie te gaan, zeker niet als het zijn eigen lijf betreft. Ouders zullen het kind daarbij niet helpen, want die hebben meestal zelf boter op hun hoofd.’ Enkele rechercheurs en een officier van justitie die de gevaren van de wet in het tv-programma wilden toelichten, kregen van hogerhand echter een cameraverbod. Tweede-Kamerlid Marian Soutendijk van het CDA vroeg zich af of de wet wellicht niet alleen de seksuele vrijheid van minderjarigen onderling, maar ook die van pedofielen had vergroot.

Meijer, zo valt te lezen in de wikipedia pagina over hem, was niet geheimzinnig bezig. Hij vond het allemaal best, maar vond niet dat hij een pedosexueel was. Als beloning voor zijn verdiensten werd hij bij zijn afscheid als wethouder in april 2002 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en kreeg hij van de gemeente Rotterdam de Wolfert van Borselenpenning. Mooi is dat toch?

Terug naar Nick Davies. In een ander onderzoeks-reportage schrijft Davies (weer voor The Guardian)over het grootschalige (Europese) pedofielen netwerk en het bestaan van snuff-movies (waarin dus iemand [een kind in dit geval] echt vermoordt). Ook hier werkt de Nederlandse politie niet aan mee:

The few detectives in Europe and North America who specialise in the investigation of child abuse, invariably say the same thing about ’snuff movies’: they have often heard of them, sometimes pursued them but never found one. The videos remain one of the great unsolved mysteries of the burgeoning underworld of international sexual exploitation. The Bristol informant’s account was so hideous as to invite disbelief. It was clearly possible that the man was simply inventing the story in an attempt to curry favour with the detectives as they turned over the paedophile culture of the city. And yet, the detectives soon found themselves taking the story seriously, because they discovered that the allegation had been made before.

Not just once but repeatedly, evidence of one kind or another had come to the attention of police in England and Holland, indicating that, for their pleasure and their profit, some of the British paedophiles in Amsterdam had murdered boys in front of the camera. Some of the evidence had been pursued, sometimes with vigour. Some of it had been ignored. None of it had led to a murder charge. For a short while, the Bristol detectives thought they might be able finally to make some progress in tracking down the truth, but when two of them flew to Amsterdam in the autumn of 1998 to pass on their information to Dutch officers, they hit a wall. The Bristol informant had described the flat in Amsterdam where he had seen the video; he had named the owner of the flat who was, by implication, also the owner of the video; he had provided the name and job of the man who carried out the killing; he had described events on the video in grim detail; he had provided the rough age and the first name of the dead boy. The Dutch officers said it was not enough: without the full name of a victim, they would not begin an investigation.

Uiteraard, de politie moest een volledige naam van het slachtoffer hebben, want rechercheren is natuurlijk teveel gevraagd. Alle sarcasme terzijde, is het niet opzienbarend dat de openlijk homofiele Demmink als zeer machtig (en sinds 10 jaar oppermachtige Justitie baas) persoon altijd in verband werd gebracht met pedofilie? Volgens het NOS (na te lezen in de Lex Runderkamp archief) heeft Demmink persoonlijk aan Henk Krol (toenmalig hoofdredacteur van de Gaykrant) toegegeven niet naar de leeftijd van de knaapjes te vragen. Ja, als jurist weet je precies hoe je om de hete brei heen moet draaien.

NOS heeft het een en ander nog moeten rectificeren, maar dat alles leek puur juridisch gesteggel om de waarheid te kunnen verhullen. In 2003 zou Demmink in een auto met chauffeur bij het Eindhovense Anne Frank-plantsoen geweest zijn waar mannen seks hadden met soms hele jonge kinderen. Demmink heeft aan Vrij Nederland verklaard nooit een voet daar gezet te hebben. Dat kan juridisch kloppen. Iemand merkte op (ik weet niet meer waar) dat als Demmink in zijn auto bleef zitten en de schandknaap in de auto stapte dat dus de waarheid is. Maar  het is niet de hele waarheid.

Meneer Demmink, u durft eindelijk iemand met een bodemprocedure voor de rechter te dagen. Het kan psychologische oorlog zijn, tijdrekking, of het is gewoon omdat u de waarheid boven tafel wilt hebben. Maar als dat zo is, waarom heeft u dan niet de mensen achter het boek “Demmink Doofpot” voor de rechter gedaagd? Sterker nog, waarom heeft u niet geeist dat er een grondig officieel onderzoek komt naar de hetze tegen uw persoon? Als hoogste baas van justitie weet u toch dat soms de aanval de beste verdediging is?

 

Vraag 2:  Heeft Peter R. De Vries echt alles uitgezocht? 

Als de welbekende misdaadverslaggever Peter R. De Vries iets heeft onderzocht, kan de rest van de mensheid rustig gaan slapen. Daar is iedereen het wel mee eens. Maar heeft Peter alles wel onderzocht? Hij stelt op twitter:

#Demmink Ik heb Demmink-zaak ook onderzocht. Maar tot op heden nooit enig betrouwbaar bewijs gezien. Dus nu zit ik ook in complot…

En dezelfde avond herhaalt hij de uitspraak op TV bij de programma De Wereld Draait Door. Ik zag zijn tweets voorbijschieten, en reageerde er ook op. Ik vond het wel een beetje huilerig, want niemand had hem concreet van complot-samenzwering beschuldigd. Zoals u van mij gewend bent laat ik de wetten der logica hier ook even op los. Volgens Peter R. De Vries is het een feit dat er geen bewijs is tegen Demmink. Hij heeft het immers allemaal al uitgezocht en niets kunnen vinden. De Vries heeft zich vaker met allerlei zaken beziggehouden waarvan geen hard of tastbaar bewijs is. Laten we bijvoorbeeld de zaak Nathalie Holloway nemen. Omdat er geen lijk is zou volgens de logica van de Vries dus ook geen moord zijn gepleegd.

Let op, het feit dat Joran van der Sloot wel als dader werd aangewezen was een gevolg van logische deductie, gebaseerd op verdachtmakingen die de ronde deden en verdenkingen – in dit geval ook door ‘s lands beste bekendste misdaadverslaggever. De Vries deduceerde zover dat hij het waard vond om geld en moeite te investeren in een “complot” om van der Sloot te laten bekennen.   Dus eerst kwam de verdenking, toen pas de bekentenis. En ja, veel later pas de moord op een ander meisje door van der Sloot. De Vries kreeg gelijk, de logische deductie was vruchtbaar gebleken.

Wat betreft een van de hardste en meest feitelijke oproepen voor waarheidsvinding, het wel of niet reizen naar Turkije door Demmink, stelt onderzoeker Willem Dankbaar in een analyse/artikel op 9 oktober jl:

Let u ook op hoe Peter Demmink’s stelling verdedigt (vanaf minuut 7:00) dat hij sinds 1986 niet in Turkije is geweest, dus ook niet de Turkse jongens kan hebben misbruikt die aangifte tegen hem hebben gedaan. Peter vraagt zich kennelijk niet eens af of Demmink kan liegen. Dat trekt best een zware wissel op Peter’s intelligentie want ook hij weet dat Demmink van 1982 tot 2002 Directeur-generaal Internationale en Vreemdelingenzaken was. Het is zeer onwaarschijnlijk, in feite vrijwel onmogelijk, dat hij tijdens die functie niet in het land is geweest waaruit wij de meeste immigranten krijgen. Vervolgens oreert Peter dat het voor de “complotdenkers” al genoeg is om te bewijzen dat Demmink wel in Turkije is geweest, maar voor Peter niet. Zelfs dan zou Peter Demmink nog verdedigen. Welnu, dat is inderdaad genoeg, want dit bewijst dat Demmink heeft gelogen. Peter vraagt zich niet eens af waarom Demmink zou liegen dat hij niet in Turkije is geweest, als hij daar geen minderjarige jongens heeft misbruikt. En blijkbaar vindt Peter het ook niet vreemd dat Demmink het bewijs weigert te leveren dat hij niet in Turkije is geweest.  Iets wat voor hem een peulenschil is door inzage te geven (bijvoorbeeld aan Peter) in de archieven van het reisburo van het ministerie. Maar die inzage wordt nu juist geweigerd door Demmink, in regelrechte strijd met de wet openbaar bestuur. Het is allemaal geen probleem voor Peter. Als iemand zegt dat hij onschuldig is dan gaat Peter hem niet verder op huid te zitten. Zo kennen we Peter toch ook van Joran van der Sloot of Reinier Smit?

Dat zijn dus wel een stel vragen aan het adres van de Vries.

Peter, heb je daadwerkelijk alles uitgezocht en ben je daadwerkelijk alle mogelijkheden nagegaan, zoals bijvoorbeeld geschetst door dhr Dankbaar?  Bovendien, beste Peter, kun je misschien deze verhalen (1 en 2) ook even uitleggen. En waarom pas je hier geen logische deductie toe? 

 

Vraag 3: Wie heeft gelekt inzake Zaak Pedo’s (Het Parool, 2007)?

Dit is een vraag dat ligt in het verlengde van de vorige vraag. Maar eerst een beetje achtergrond. Ik kreeg veel informatie binnen met betrekking tot de zogenaamde Rolodex-zaak. Ik zal daar niet veel verder op ingaan, maar op de desbetreffende wikipedia pagina was er een link naar een artikel van Het Parool, maar die bleek helaas niet meer te werken. Ook levert een zoekopdracht op het website van Het Parool niets op. Gelukkig is het nog wel te vinden bij OnderWereldBlog.nl. Het volgende valt er te lezen:

Een justitieel onderzoek naar de betrokkenheid van topambtenaren bij seksueel misbruik van minderjarige jongens is eind jaren negentig vermoedelijk op hoog niveau gesaboteerd. ??Politie en justitie hadden destijds serieuze verdenkingen tegen enkele prominente figuren, maar kregen niet de kans de ontucht diepgaand te onderzoeken. Op het moment dat het Openbaar Ministerie (OM) had besloten over te gaan tot het afluisteren van hun telefoons, verbraken de verdachten plotseling elk contact met elkaar. Dat zeggen bronnen die destijds nauw betrokken waren bij het gerechtelijk vooronderzoek. In de groep ontuchtplegers die politie en justitie op de korrel had, bevonden zich volgens hen onder anderen een toenmalig hoofdofficier van justitie, een topambtenaar van het ministerie van Justitie en een oud-hoogleraar uit Amsterdam, nu gepensioneerd. (“Zaak pedo’s strandt na lek”, Het Parool, 14 juni 2007.

Waarom bijt Peter R. de Vries zich niet in deze zaak? Waarom probeert hij collega-misdaadverslaggevers als dom en ongeinformeerd weg te zetten?

Ik wil iedereen bedanken die bijgedragen heeft aan de bronnen.

Indien nodig publicieren wij nog meer vragen in de loop van de komende weken. U kunt mij volgen op twitter: https://twitter.com/nealx1

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Share

Tags: , , ,

6 Responses to Demmink Vrijpleiten of Veroordelen

  1. Het geval #Demmink… (vervolg) – tibaert on April 17, 2014 at 03:08

    […] rust moest laten. Die vrouw van het plagiaat en veel meer. En waar valt mijn blik op bij Neal? Op: “Demmink Vrijpleiten of Veroordelen”, enkele dagen later verschenen dan het artikel van Holman zie ik. Holman wordt niet vermeld, wel […]

  2. Julien Sorel on April 12, 2014 at 09:51

    Dat Demmink indertijd niet procedeerde tegen het boek van Kat is goed te verklaren uit zijn positie. Demmink was wellicht een min of meer actief homoseksueel die ook wel homobars bezocht. Daar is niets strafbaars aan, net zoals hoerenbezoek van heteroseksuelen,maar je wilt toch niet graag dat dit soort informatie volledig op straat komt te liggen.
    Dat is de ellende van deze tijd: als je je verzet tegen laster op het internet moet je je voorbereiden op nog meer laster.

  3. Quirine de Kok on November 29, 2012 at 11:31

    Ruim 20 jaar geleden wist ik al van hoge pedo’s en sinds de verdwijning van mijn net 13jarige zoon medio 2003 vernam ik dat Demmink Ama’s bestelde. Ambtenaren, media en de rest van ‘t volk weten het al decennia net als bij RKkerk, BBC etc, maar doen er niets aan, want de overheid ript je. Ambtenaren op uitvoerend niveau voeren gewoon orders uit, maar die kunnen ook nadenken als ze weer een klokkenluider opjagen. Zolang het gros zijn baantje, tripje naar Berlijn of Bahama’s belangrijker vindt dat het pedo/oorlog en hongergeweld wat kinderen wereldwijd wordt aangedaan, is het wachten op Amerika, die misschien ietsje pietsie beschaving brengt. In Nederland regeert de witteboordcrimineel, waarvan akte dus…

  4. […] artikelen en informatie: -) Demmink Vrijpleiten of Veroordelen? -) Nederlandse rechtsstaat corrupt en chantabel? -) Kindermisbruik door de elite […]

  5. Dienand Christe on October 20, 2012 at 16:01

    Goed stuk met interessante links!

  6. […] voor al degenen die ook geen rook laat staan vuur zien in de  affaire rondom Demmink.Lees meer: http://poli2020.com/2012/10/13/demmink-vrijpleiten/ Share this:TwitterFacebookVind ik leuk:LikeWees de eerste die dit leuk vindt. Categorieën […]

Leave a Reply

Time in the Netherlands

Promote Politeia Libertas

Share

Categories