Over de rijkdom van geld tegenover de rijkdom van het hart: mijn brief aan Josefientje

July 11, 2011
By

Dit is mijn open brief aan Josefientje die in mijn ogen symbool staat voor alle anderen die door bezuinigingen van de regering in de knel komen met hun pgb, en dus met hun dagelijkse verzorging.  Alleen de Josefientjes zelf kunnen vertellen wat zij nodig hebben, en toch zijn zij de laatste partij waarnaar geluisterd wordt. Wij, de medestanders, moeten daarom hun spreekbuis zijn totdat de regering begrijpt dat zij, met haar focus op marktwerking en winst, de grootste schat over het hoofd zien, namelijk al onze Josefientjes.

Lieve Josefientje,

Vindt je het goed dat ik je een briefje schrijf?  Ik ken je sinds je op Twitter bent, en ik moet vaak aan je denken. De reden daarvan is dat ik las dat je een ziekte hebt met een moeilijke naam en dat je daarom elke dag thuis hulp nodig hebt.  Misschien weet je wel dat de Nederlandse regering die hulp wil veranderen. Nu is het geregeld met een pgb (persoonsgebondenbudget), maar dat hoef je niet te onthouden. Wat wel belangrijk is voor jou, is hoe de hulp gaat veranderen en dat is nog niet zo duidelijk. De grote mensen zijn er met elkaar over aan het foetelen; beetje zus regelen, nee toch niet goed. Dan weer een beetje zo regelen, toch nog niet goed. Wat maken ze het toch moeilijk! Die grote mensen weten eigenlijk niets van goede hulp regelen, al doen ze alsof. Ze weten namelijk helemaal niks van het geheim dat ik je ga vertellen. Ik heb ook vaak hulp nodig want ik kan niet zo goed lopen en ben vaak supermoe. Dat heb ik al zoveel jaren dat ik het bijna niet meer kan tellen,…38, 39, nee, wel 40 jaar. Dat is zooo lang. In al die lange jaren dat ik meestal binnen in huis moest blijven heb ik een geheim ontdekt. Een geheimje over de liefde.

Het zit zo: Als je een lijf hebt dat het niet zo goed doet dan moeten andere mensen je niet helpen. Nee, echt niet, niks moeten. Ze mogen je helpen, dat weer wel,  en het mag alleen maar als jij het goed vindt. Als ze aardig zijn en lief genoeg dan mogen ze leren om voor je te zorgen en van jou te houden. Als ze nou heel goed voor je zorgen dan mogen ze misschien wel heel veel van je gaan houden. Elke dag gaan ze dan met een warm hartje terug naar hun eigen huis.Blij dat het vandaag goed met jou is gegaan en dat zij bij jou, een heel speciaal meisje, mochten zijn.

Het supersupersupergeheime-geheim is dat jij niet alleen hulp krijgt van de mensen om je heen; zij krijgen ook hulp van jou. Jij mag hen leren hoe ze lief moeten zijn en zij mogen dat oefenen met jou. Dat is een heel belangrijke taak die jij hebt. Soms moet je echt wel geduld hebben, niet iedereen leert even snel.

Dat is ook zo met de regering. Die leert toch zo langzaam. Ze regelen meestal maar wat raak. De meneertjes en mevrouwtjes van de regering denken dat als ze allemaal mensen naar je huis sturen die rif raf hun werkjes doen, ze iets zeer belangrijks voor je geregeld hebben. Of ze denken: hmm, laten we Josefientje ergens anders laten verzorgen, in een tehuis ofzo, dan gaat het nog beter met haar! Mooi niet waar hoor.  Beter, beter, ze denken alleen maar aan beter voor de  centjes. Als de stapel muntjes op hun eigen tafel elke dag maar hoger wordt  menen ze dat ze goed werk geleverd hebben. Rif raf weer wat centjes gespaard ja.

Ach, ach,wie moet hen nou helpen  om te snappen waar het om gaat? Zucht. Misschien moeten we ons geheim toch verklappen, wat denk je?  Zullen we aan de regering vertellen dat alleen jij  mag zeggen, Josefientje, wat je nodig hebt? Hoe je geholpen wil worden, waar en door wie: mensen die met hart en ziel voor jou gaan.  Als de regering nou ook vanuit haar hartje gaat werken dan komt alles goed, ook met de spaarcentjes, dat is nu eenmaal zo.  Dat is weer een ander geheim, daar moeten ze maar zelf achter komen.

Veel liefs Fienemeisje, tot ziens op Twitter en groetjes thuis,

Britt

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Share

Tags: , , , , ,

Leave a Reply

Time in the Netherlands

Promote Politeia Libertas

Share

Categories