Wilders’ Kampf: Narcistische Megalomane Paranoïde Waanstoornis

June 21, 2011
By

Geert wilders narcisme1Geert Wilders heeft met zijn politieke partij een ware revolutie ontketend in Nederland; hij heeft het politieke debat telkenmale naar zijn hand kunnen zetten en in het verlengde daarvan het politieke landschap veranderd. In de parlementsverkiezingen van 2010 heeft hij bijna 1.5 miljoen stemmen weten te behalen van mensen die zich gewillig bij zijn revolutie voegden. Het lijkt wel alsof Wilders niet meer te stuiten is en dat hij alsmaar machtiger wordt. Het volk lijkt hem te volgen als ware hij Koning Eénoog in het land der Blinden. Hadden critici het niet zo lang geleden nog over de verWildering van Nederland, nu moet men  met lede ogen aanzien dat hij de 3de grootste partij van Nederland leidt. Indien de rest van Nederland niet uitkijkt en de PVV-stemmers niet weet te overtuigen van de gevaren van Wilders zal de toekomst van Nederland tumultuezer worden dan men lief is. Vooralsnog is de revolutie nog in de volle gang, volgens sommigen staan we aan het begin van een tijdperk van een ware machtsovername door Wilders en de zijnen.

Het politiek bestel in Nederland is in rep en roer; de media lijkt wel een schoothond van Wilders, de achterban lijkt het niets te schelen dat een groot gedeelte van de PVV-fractieleden niet deugen. In tegendeel, er is een kans dat de PVV alsmaar groter wordt. De grote vraag blijft: hoe is het mogelijk dat een foute partij als de PVV op zoveel steun kan rekenen.

In een poging om oorzaken van revoluties te verklaren refereert de Amerikaanse socioloog James Chowning Davies in zijn boek When Men Revolt and Why naar de behoeftehiërarchie van de vermaarde klinisch psycholoog Abraham Maslow:

People who are momentarily hungry will join food riots, as in France 1789. People who feel socially isolated will join revolutionary movements, as did Hitler when he became a Nazi and drew social rejects (and many others) to the movement that became his own. People whose equal dignity has been denied will become rebellious once they have become fairly well fed and somewhat socially integrated, like relatively well-off blacks in America in the 1960s or Indians in British India in the 1920s. People who are insecure in the satisfaction of their physical, social-affectional, or dignity needs form the dry tinder of revolutions. And people whose supply of food, social acceptance, and equal dignity are all quite secure will join revolutions when their career expectations are frustrated- as did many landowners in France in 1789 and Russia in 1905 when the bourgeoisie began to displace them from their accustomed power and prestige- and as did Lenin, the lawyer whose career prospects were destroyed within a few years after his brother was executed as a plotter against the tsar. And as do American college students in the 1960s, when faced not with a challenging career, but with military duty in a conflict in Southeast Asia…[1]

Wilders is de juiste man met de juiste boodschap op de juiste plaats en de juiste tijd bij het foutste publiek in Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog, maar hij vaart er wel bij. Hij is nu de baas van zijn eigen partij. Hij is de Führer, of zoals ik hem noem, de Überrevolutionair.

In dit stuk ga ik dieper in op mijn hypothese dat Wilders aan de zogenaamde Überrevolutionairensyndroom, net als Pim Fortuyn maar ook Mao Zedong en vooral Adolf Hitler daaraan leden (in verschillende gradaties). Aangezien mijn constateringen van dit syndroom momenteel geen wetenschappelijke basis heeft zal ik voor het eerst, stapsgewijs aantonen –met behulp van wetenschappelijke psychologiediagnostiek- dat Wilders daadwerkelijk aan het Überrevolutionairensyndroom lijdt.

Wilders is een Überrevolutionair zoals er maar weinigen zijn geweest. Hij heeft op 17-jarige leeftijd een diep-emotionele ervaring gehad, maar in plaats van spiritueel-emotionele beroeringen blijkt hij betreurenswaardige en traumatische ervaringen te hebben opgedaan waarvan de littekens op zijn ziel soms verwoord worden door zijn keiharde en kwetsende uitspraken jegens de ‘uit’-groep (Moslims en de Islam).

In een interview in de Israëlische publicatie Yedioth Ahronoth (november 2010) wordt Wilders’ geciteerd over zijn  traumatische ervaringen in Israel als 17-jarige jongeman:

His love affair with Israel began at the age of 17, when he arrived in the Holy Land as a volunteer for one year. “I really enjoyed myself, and not just because of the beautiful Israeli women,” he recalls. “I was not politically active at the time. I worked in tourism in Eilat, in a bread factory in Jerusalem, in Moshav Tomer in the Jordan Valley.

“I also experienced periods of tension. The border with Jordan was not very safe at the time. We had to go down to bomb shelters because of terrorist infiltrations. We saw IDF choppers arriving. As a person who came from the south of Holland and visited Amsterdam only a few times, these experiences left a great impression on me.”[2]

Willard Gaylin, professor psychiatrie bij Columbia University (New York, VS),  stelt in zijn boek Hatred: The Psychological Descend into Violence dat Sigmund Freud door zijn uitvinding van de term cq. diagnose “geestesziekte” oftewel “psychische aandoening” –als ziekte van de psyche, het onderscheiden van hersenaandoeningen- en is zijn stelling dat psychische aandoeningen ook bij “normale” mensen voorkomen een grote sprong voortwaarts veroorzaakte waardoor men realiseerde dat het psychische conflict alle mensen beïnvloed, en niet alleen de “abnormale”.

Gaylin legt uit:

The apparently crazy aspects of mental illness are only crazy when examined superficially. When exposed to dynamic evaluation, their purposes are exposed. The crazy behavior of suicide bombers can also be analyzed and demystified. By extension, we can use the same dynamic explanations used in mental illness to better understand the social phenomena of prejudice, bigotry, and hatred, all of which have psychological roots…[3]

Gaylin somt daarna de welbekende symptomen van paranoia op: achterdocht, wantrouwen, zich snel niet gewaardeerd, bedrogen en verraden te voelen. Bovenal, stelt Gaylin,

The paranoid delusion- I am the agent of God; I am God- is one of the strangest of all symptoms, but one that is particularly useful in understanding the process of hatred.[4]

Wilders heeft een zeer diepe en persoonlijke band met Israël; hij is op internationaal niveau de zelfbenoemde politieke vertegenwoordiger en zegsman van Israël- hij is Israël. Zo stelt Wilders (wederom tijdens het interview met Yedioth Ahronoth), de Israëlische krant:

“I’m very pleased that Israel is the only country mentioned in the agreement as a country which we must invest in more,” he says. “We are the State of Israel’s best friends and support it in any way possible.” [5]

Wilders refereert hiermee naar de speciale positie die hij voor Israël, in zijn functie als Nederlands parlementariër en vertegenwoordiger van Israël, in het gedoogakkoord heeft kunnen verwerven. Maar daar laat Wilders het niet bij. Geheel in de trend van de paranoïde waan, zoals Gaylin het zo effectief verwoordde, verklaart Wilders in niet mis te verstane termen:

“The Palestinians believe – and this is the nature of Islam – that Israel is their country and that they are fighting the non-Muslims in the West through it. The struggle against Israel is a struggle against us. We are Israel.”

In het afgelopen decennium was de internationale media en het publiek getuige van Wilders’ paranoïde waan, zijn internationale missie tegen de grote vijand Islam, en zijn paranoïde haat voor de Koran, geheel naar Gaylins diagnose, die vervolgt:

It is so “crazy.” At cursory examination it seems to offer no relief for the patient. Some paranoids express grandiose ideas that conform to the idea of a symptom as a coping mechanism. Grandiosity is an attempt to relieve humiliation, but how does one explain the delusions of persecution- enemy aliens are beaming hateful accusations into my brain- that dominate the world of other paranoiacs and cause them abject misery? What purpose does this serve? How is paranoia a reparative maneuver, misguided or otherwise?[6]

Wilders’ megalomanie (grootheidswaan) is geschoeid op een grenzeloze leest; hij heeft internationale ambities. Met zijn Geert Wilders International Freedom Alliance (GWIFA), is in 2010 een wereldwijde beweging op touw gezet; de GWIFA zal eerst beginnen in Canada, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Frankrijk, dan volgt de rest van het westen. De politieke agenda van Wilders heeft in het algemeen te maken met Moslims en in het bijzonder met de Islam. Dat hij een brede politieke agenda heeft, zoals zijn volgelingen dat claimen, is gewoonweg een leugen en simpelweg te weerleggen met woorden van Wilders zelf zoals hij die uitsprak in de GWIFA promotiefilm om de mission statement van deze vrijheidsalliantie toe te lichten.

Defend freedom and stop Islam. Het verdedigen van onze vrijheid en stoppen van de Islam in de westerse wereld… Het is namelijk niet alleen een Nederlands probleem dat onze vrijheid wordt beknopt en dat de Islam oprukt, het is een probleem van het hele vrije westen…

In zijn boek legt Gaylin tevens uit dat in een competitieve samenleving altijd wel bronnen van spanning en onzekerheid zullen zijn die er toe kunnen leiden dat iemand bij tijd en wijle paranoïde is, maar sommige mensen zijn dit altijd, in de raarste situaties. Dit zijn de mensen die kunnen worden gecategoriseerd als lijdende aan een paranoïde persoonlijkheid.[7]

Om de paranoïde persoonlijkheid te karakteriseren benoemt Gaylin de vrijwel altijd voorkomende persoonlijkheidseigenschappen: negativisme, achterdochtigheid, chronische kwaadheid, zelfreferentialiteit, narcisme en paranoïde verschuiving of “projectie”. Om de doctrine, de psychologie en persoonlijkheid van Wilders te doorgronden zijn al deze eigenschappen uitvoerig geanalyseerd in deze analyse.

Vooropgesteld moet worden dat Wilders een uitermate complex fenomeen is die vanwege de vrijheidsbeperkende situatie waarin hij verkeert te allen tijde in een geënsceneerd milieu optreedt. Zelfs in een zodanig gepolijste opzet komt hij bij de meeste mensen over als tegendraads, vechtlustig, paniekzaaiend; kortom als een radicaal enfant terrible. De Wilders die wij kennen uit interviews en televisiebeelden zal ongetwijfeld in de realiteit van het dagelijkse leven stukken rauwer en veel minder gepolijst zijn.

Megalomane Narcistische Paranoide Waanstoornis

Vooraleer wordt aangevangen met een diepteanalyse van Wilders’ persoonlijkheidseigenschappen geef ik een overzicht van zijn megalomanie op basis van de negen diagnostiekcriteria van narcistische persoonlijkheidsstoornis met megalomanie, ontwikkeld door John G. Gunderson, Elsa Ronningstam en Alexander Bodkin.[8]

Volgens onderzoek is veelal gebleken dat mensen die aan deze vorm van paranoïde waan leiden grote behoefte hebben aan bewondering, een gebrek aan inlevingsgevoel hebben wat in verschillende situaties voorkomt, en meestal al in de adolescente leeftijd begint.

In een gespecialiseerde studie met 24 patiënten met narcistische persoonlijkheidstoornissen en 16 patiënten met antisociale persoonlijkheidsstoornissen die op 33 eigenschappen werden onderzocht stellen Gunderson en Ronnigstam:

This study shows that the characteristics that relate to patients’ intrapsychic life identify both similarities and differences. These similarities include the fact that both diagnostic groups were occupied by grandiose fantasies, for   instance, of being very successful, powerful, brilliant, rich, etc…[9]

Dat Wilders zich volgens de meerderheid van de Nederlanders asociaal heeft gedragen (bijvoorbeeld in de Tweede Kamer tijdens debatten) is alom bekend. Elders zal ik hier dieper op ingaan. Ik wilde met het voorafgaande in dit hoofdstuk alvast een voorproefje geven van de diagnoses van een Überrevolutionair met een narcistische, megalomane paranoïde waanstoornis die zich hoogstwaarschijnlijk bij een angstaanjagend gezelschap kan voegen (bijvoorbeeld Hitler en Pol Pot), indien hij de macht krijgt.

Er is sprake van narcistische megalomane persoonlijkheidsstoornis indien een persoon wordt gediagnosticeerd met behulp van vijf of meer van deze criteriastandaarden:[10]

Standaard 1: Exaggeration: de persoon overdrijft zijn gaven, bekwaamheid en prestaties op onrealistische wijze;

Standaard 2: Belief in invulnerability: de persoon denkt dat hij onkwetsbaar is;

Standaard 3: Grandiose fantasies: de persoon is geobsedeerd door grandioze fantasieën over erg succesvol, rijk, briljant en machtig zijn;

Standaard 4: Belief in not needing others: de persoon gelooft dat hij geen andere mensen (of hun assistentie/hulp) nodig heeft;

Standaard 5: Uniqueness: de persoon denkt dat hij, in vergelijking met andere mensen, uniek en uitzonderlijk is;

Standaard 6: Superiority: de persoon vindt zichzelf in het algemeen superieur aan andere mensen en verwacht ook als zodanig te worden beschouwd/behandeld;

Standaard 7: Self-centered/referential: de persoon denkt dat alles om hem draait, hij verwacht bijzondere/voorkeursbehandeling, en hij wil dat anderen zich aanpassen aan zijn onredelijke eisen of onderwerpen aan zijn ideeën;

Standaard 8: Boastful/pretentious:  de persoon is opschepperig, heeft grote behoefte aan bewondering en aandacht, en hij wil gevreesd en berucht zijn;

Standaard 9: Needs admiring attention: de persoon heeft behoefte aan veel aandacht, bewondering en adoratie.

Nu dat de standaarden van classificatie in beknopte vorm bekend zijn, zal ik een uitgebreide analyse van elke standaard aanleveren op basis van mijn onderzoek naar Wilders’ eigen en media profilering in de loop der tijd, zowel in de media als in de Tweede Kamer. Het zal politiek volgend Nederland niet zijn ontgaan dat Wilders door de jaren heen is geradicaliseerd- waarvan ik elders ook een analyse geef. Ook over de hypothese van de wel-of-niet narcistische megalomane paranoïde waanstoornis van Wilders valt het een en ander uit te leggen, hetgeen ik beantwoord met een citaat uit het boek Narcissism: a New Theory van psychoanalyst Neville Symington:

A person governed by inner currents of narcissism always tries to conceal it. Narcissism never stands nakedly in the open. This is another difference between selfishness and self-centredness. People are quite often openly, unashamedly selfish, but self-centredness is always hidden. Narcissism always has to be flushed out. Paradoxically, when it is flushed out, its structure is changed in the act. When people begin to grasp the narcissistic elements in themselves, these elements will already be losing their hold…

When narcissism is flushed out, what do we see? What are we looking for? Where do we expect to find it? We are looking for a mentality. It is enormously important to grasp this. A mentality is one’s mental attitude to both inner and outer events. One’s mental attitude to an event constitutes an essential aspect of the event itself. People might say, “You cam’t change the facts of your history”. That is not true- you can. The facts of people’s histories change as a result of a changed mentality. It is like a chemist changing a compound by adding an ingredient or removing one.

It is difficult to find the mentality because it is hidden. The place where it is hidden is in the web of an individual’s relationships both within and without. The confusion between inner and outer is one of the ways in which the narcissistic aspect hides itself. For instance, I am sorry for myself, but instead of perceiving it in relation to myself I locate it in another, or others, so that it looks as if it is outside. I may devote a large part of my life to others for whom I feel sorry. In this way narcissism can masquerade as self-sacrifice and devotion. (It is interesting to ask whether the nature of the motivation affects the act itself. The pragmatist will say that as long as the job is done, it does not make any difference what has motivated the doer.)[11]

Vooral de laatste alinea van de bovenstaande paragraaf is onderhevig aan verdere inspectie vanwege het feit dat ware het alsof Symington Wilders aan het beschrijven was: de megalomane, narcistische politicus met zijn spookbeelden van een geweldadige, wereldveroverende Islam, en zijn internationale strijd daartegen. Deze zaken komen elders in dit hoofdstuk aan bod.

Standaard 1: Overdrijving

De persoon overdrijft zijn gaven, bekwaamheid en prestaties op onrealistische wijze

Overdrijving: gaven/bekwaamheid

In 2009 werd bekend dat Paul Wilders, de oudere broer van Geert Wilders, diverse ontboezemingen had gedaan op het internet. Zo melde Vrij Nederland dat de oudere broer de jongere een ‘xenofoob’ en een ‘nieuwe Janmaat’ noemt die ‘tactisch’ appeleert aan angst en deze willens en wetens oproept en daarbij mikt op de kwalijkste onderbuikgevoelens van de kiesgerechtigde gemeenschap (bepaald niet onbekend in onze vrij recente geschiedenis…)’. Zijn advies: ‘Stem niet op mijn broertje cq PVV.” Paul Wilders vermoedde tevens een “gebrek aan inzicht en intellectuele bagage”.[12]

Deze beschuldigingen kwamen van een man die Wilders dus tientallen jaren van dichtbij heeft gezien en bijna als geen ander kent. Dit posteur-achtige beeld van Wilders wordt nader verklaard door een vergelijking met de zogenaamde “cerebrale narcist” zoals geformuleerd door Samuel Vaknin in zijn boek Malignant Self Love: Narcissism Revisited:

The cerebral narcissist is a know-it-all, haughty and intelligent “computer”. He uses his awesome intellect, or knowledge (real or pretended) to secure adoration, adulation and admiration… The cerebral narcissist is often celibate (even when he has a girlfriend or a spouse). He prefers pornography and sexual autostimulation to the real thing. The cerebral narcissist is sometimes a latent (hidden, not yet outed) homosexual.[13]

Over het laatste gedeelte van Vaknin’s theorie (wat betreft latente homoseksualiteit) zijn de meningen aangaande Wilders verdeeld en voor dit onderwerp niet ter zake doende. Overigens is wel bekend dat Wilders zijn vrouw in 2005 al te weinig zag (Prive) en nu amper (Parool, 15 maart 2010).[14] Wat van groter belang is om de zogenaamde intellectuele hoogstandjes en onbenaderbare gaven van Wilders nader te analyseren.

De rode draad door Wilders’ politieke carrière is ongetwijfeld zijn strijd tegen de Islam. Omdat hij zowel (stukken van) Hitlers Mein Kampf en de Koran heeft gelezen en bestudeert, en omdat hij bijval meent te vinden in uitspraken van Churchill, voelt hij zich geroepen om de wereld te verzekeren dat de Koran erger is dan Mein Kampf en te waarschuwen voor het dreigend gevaar van de Islam. Maar nergens blijkt dat Wilders daadwerkelijk diepte- laat staan deskundig- onderzoek heeft gedaan naar beiden boeken. Hij is vaker dan eens met een mond vol tanden komen te staan wanneer journalisten hem testen.

Tijdens een interview met Der Spiegel vraagt de interviewer Wilders op een gegeven moment over immigranten en de Koran, die Wilders wil verbieden. Wilders antwoord kordaat en sarcastisch:

Mein Kampf is banned in our country. But the Koran is worse in terms of inciting hatred and violence. If my left-wing friends were consistent, the Koran would have to be banned.

De journalist ziet zijn kans schoon om een toepasselijk haatvers te citeren:

Are you familiar with this quote from the Prophet? “But these enemies of mine, who did not want me to be their king, bring them here and slay them before me”?

Wilders weet, uiteraard, dat dit een haatvers van de hoogste orde is en beweert bevestigend, “I have read many such passages.”

De journalist verklapt daarop, “The Prophet cited in this case was Jesus, from Luke, Chapter 19, Verse 27.”

De journalist had Wilders op het verkeerde been gezet door Jezus niet bij naam maar als “the prophet” aan te duiden, een titel dat praktisch nimmer voor Jezus wordt gebruikt doch met overtuiging door Moslims voor Mohammad wordt gebruikt omdat zij hem zelden bij de naam noemen. Wilders dacht dus dat de journalist een van de verzen van de Koran oplas, vandaar de bevestiging. Hij is namelijk de deskundige die beweert dat de Koran zoveel haatverzen bevat dat het veel erger is dan Mein Kampf. Volgens Wilders is het Nieuwe Testament zeer vredelievend en hij zou dus nooit gezegd hebben dat hij daarin veel van zulke passages heeft gelezen. Dit is maar een voorbeeld van het gebrek aan inhoudelijke- en feitenkennis, om van grove onnozelheid maar niet te spreken.

Verwijzend naar de machtspositie die Wilders heeft kunnen bedingen bij Mark Rutte en Maxime Verhagen in het gedoogakkoord (in dit specifieke geval het tegenhouden van EU-uitbreiding) somt deDer Spiegel journalist op wat de narcistische megalomanie van Wilders in zijn politieke beleidsvoering blootlegt:

That is something that never existed before Geert Wilders arrived: a one-man party that has a say in the fortunes of an EU member state. You are the only member, the party chairman, parliamentary floor leader, chief ideologist and treasurer of the Freedom Party (PVV), which you founded.

Overdrijving: prestatie

Tijdens hetzelfde interview wordt Wilders gewezen op het feit dat hij -ondanks dat hij een van de meest verachte politici in Europa is- in realiteit volop geniet wanneer zijn argumenten tumult veroorzaken. Wilders ziet zijn kans schoon om de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de grootste politieke baas van de grootste economie in Europa (en 3de grootste ter wereld) in zijn schaduw te zetten:

People love or hate me; there is no gray area. My party and I are a threat to the political elite in many countries. But they will not stop us. Take a look at German Chancellor Angela Merkel who is now trying to create a copy.[15]

De interviewer viel hoogstwaarschijnlijk bijna van zijn stoel, getuige zijn volgende vraag, “A copy of your policies as you have just maintained, in all seriousness?” Doch, Wilders weet van geen ophouden. Hij houdt een kort maar bondig betoog:

Merkel is afraid — because there are opinion polls which show that a charismatic figure, if one were to emerge in Germany as I have done in the Netherlands, could count on 20 percent of the vote…[16]

Zoals het een echte narcist –zonder een greintje respect voor een tegenstander en met neerbuigendheid- betaamt, noemt hij een dame van het Duitse politieke etablissement een bangerd, om daarna een verwijzing te maken naar zijn eigen charismatische persoonlijkheid. Overigens is het geen flauwe angst maar een solide politieke strategie van Merkel om stemmen proberen weg te halen bij enige toekomstige concurrenten. Maar zulke logica ontbreekt bij Wilders, dankzij zijn narcistische megalomanie.

NOOT: Dit artikel is onderdeel van mijn binnenkort te publiceren boek, Wilders’ Kampf, die ik schrijf met de zegen en advies van diverse specialisten. Het bovenstaande is een uittreksel van een van de hoofdstukken, en op sommige plaatsen is er geknipt en gesnoeid om dit artikel beneden de 4.000 woorden te krijgen.

Dit stuk is eerder verschenen (1 januari 2011) op krapuul.nl

Volg mij op twitter: @nealx1

[1] James Chowning Davies, When Men Revolt and Why, 2de Editie 1997, New Brunswick, NJ (VS), Transaction Publishers, 1971, pagina 8.

[2] Eldad Beck, “Geert Wilders: Israel is Fighting Our War”, Yedioth Ahronoth, 30 November 2010, http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3991733,00.html

[3] Williard Gaylin, Hatred: The Psychological Descent into Violence, New York, PublicAffairs/Perseus Book Group, 2003, p. 103

[4] Gaylin, Hatred: The Psychological Descent into Violence, p. 107

[5] Eldad Beck, “Geert Wilders: Israel is Fighting Our War”

[6] Gaylin, op. cit., p. 108.

[7] Ibid. p. 110

[8] John G. Gunderson, Elsa Ronningstam , Alexander Bodkin, The diagnostic interview for narcissistic patients Archives of General Psychiatry, (1990), pp. 47, 676-680.

[9] John G. Gunderson, MD, Elsa Ronningstam, Phd., Differentiating Narcissistic and Antisocial Personality Disorders, (2001), (Journal of Personality Disorders, 15(2), 103-109, The Guildford Press.

[10] Ibid

[11] Neville Symington, Narcissism: a New Theory, 5th impr. 1998, Londen, VK, H. Karnac (Books) Ltd., 1993, p. 62.

[12] Robert van der Griend, “Een raadsel voor de familie”, Vrij Nederland; 14 november 2009,http://www.vn.nl/Dossiers/Meer-dossiers/Wilders-en-de-PVV/Artikel-Wilders/Een-raadsel-voor-de-familie-1.htm

[13] Samuel Vaknin, Malignant Self Love: Narcissism Revisited, 2003, Skopje, Macedonie, 1991, p. 94

[14] Wilders leeft voor zijn werk, Parool.nl, 15 maart 2010 http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/284107/2010/03/15/Wilders-leeft-voor-zijn-werk.dhtml

[15] “Merkel is Afraid”; Der Spiegel; 9 november 2010;  http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,727978,00.html

[16] Ibid

Dit stuk is eerder verschenen (1 januari 2011) op krapuul.nl

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Share

Tags: , ,

Leave a Reply

Time in the Netherlands

Promote Politeia Libertas

Share

Categories